Afscheid van Jan & Geert, die genieten van hun pensioen!

Voor Jan springt één moment er echt uit: de strenge winter rond 2010. Jan was op de oude locatie in Baarn bezig met reparatiewerk, toen er onverwacht een filmploeg binnenstapte. “Ze kwamen binnen en zeiden: ‘We komen zout brengen.’ Ik zei nog: ‘Ik heb hier eigenlijk niets mee van doen, dat moet je met Rijkswaterstaat overleggen.’ Maar ze wilden me ook interviewen, als ik daarmee akkoord was.”

“Het zout hadden ze opgehaald bij inwoners van Hilversum. Dat was van alles door elkaar: keukenzout, badzout, noem maar op. Dat werd bij de zoutvoorraad op de stapel gegooid en gefilmd. Daarna heb ik nog wat vragen beantwoord. Diezelfde avond bleek ik ineens in Man bijt hond te zijn geweest. Ik mocht het item zelfs afsluiten. Dat is me altijd bijgebleven.”

Geert kijkt niet zozeer terug op een bijzonder moment, maar juist op alles wat het werk zo afwisselend maakte. “Ik vond het werk altijd mooi, omdat je iedere keer ergens anders kwam. Je werkte buiten en het was altijd een verrassing wat je tegenkwam. Geen dag was hetzelfde, dat maakte het heel afwisselend. Je had ook een bepaalde vrijheid in je werk. Bij onderhoud was je soms meerdere dagen met iets bezig, maar dan kon je zelf bepalen wat je deed en hoe je het aanpakte. Dat heb ik altijd enorm gewaardeerd.”

“Ook de winter had zijn charme. Een storing in de winter is weer een ding op zich, omdat je dan zo snel moet schakelen. Maar ik heb het werk al die jaren met enorm veel plezier gedaan.”

Jan en Geert, bedankt voor jullie inzet en de mooie verhalen. We wensen jullie een heel fijn pensioen toe!